Jedną z pierwszych osób, która odniosła się w swoich słowach do serious games wlatach 70-tych dwudziestego wieku był Clark C. Abt. W swojej książce pt. Serious Games, porównał on zwykłe gry, których głównym celem jest rozrywka do gier wyspecjalizowanych (serious games).

Clark C. Abt o grach (z ang.) „Zredukowana do jej formalnej istoty gra to aktywność pomiędzy dwoma lub więcej niezależnymi decydentami dążącymi do osiągnięcia swoich celów w jakimś ograniczonym kontekście”.

Clark C. Abt o serious games (z ang.) „Do czynienia z serious games mamy wtedy gdy sensem tych gier jest wyraźnie i starannie przemyślany cel edukacyjny i nie są one przeznaczone tylko do tworzenia rozrywki”.

Następną osobą, która podjęła się tematu jakim są serious games był Michael Zyda, który w swojej książce pt. From Visual Simulation to Virtual Reality to Games, napisał o tym czym w swej istocie jest gra oraz czym są gry video, a co kryję się za nazwą serious games.

Według powyższego autora gra to (z ang.) „fizyczny lub psychiczny konkurs tworzony według określonych zasad, którego celem jest zabawianie i nagradzanie uczestnika”.

Gra video natomiast jest (z ang.) „konkursem o podłożu psychicznym, którego celem jest gra z komputerem rozgrywana według pewnych zasad służy ona zabawie, rekreacji, lub wygrywaniu nagród”.

Michael Zyda o serious games (z ang.) „Konkurs o podłożu psychicznym którego celem jest gra z komputerem rozgrywana według pewnych zasad, ten rodzaj gier wykorzystywany jest przez rząd, podczas szkoleń korporacyjnych lub też na potrzeby edukacji, zdrowia, polityki społecznej i celów strategiczno-komunikacyjnych”.


Czego uczą nas gry komputerowe?


Gry rozrywkowe VS. Serious games


Referat Kacpra Kaczmarzyka, pt. Edukacyjna wartość dodana w grach komputerowych.


Wykład na temat serious games, prowadzony przez Ian’a Bogosta – światowej klasy twórcę oraz krytyka gier.